gender-slide

Genderongelijkheid vroeger, vandaag en morgen

Veel samenlevingen hebben een overwegend patriarchale geschiedenis. Dit betekent dat de machtscontrole, in termen van middelen of posities van sociaal en politiek belang, nog steeds in handen is van mannen. Er zijn echter ook gevallen van matrilineaire gemeenschappen, waarbij de afstammingslijn door de moeder wordt getrokken (in sommige gevallen worden zelfs land en eigendommen van moeder op dochter overgedragen), zoals bij de Asante in Ghana en de Minangkabau op Sumatra, Indonesië.

Gedurende de 20e eeuw hebben vrouwen geleidelijk hun gewoonten en manier van denken veranderd en beschouwen zichzelf, hun relaties en wetten als een “zachte revolutie”; de enige in de geschiedenis zonder bloedvergieten. Het is het lange, onafgemaakte verhaal van de strijd om de rechten: recht op studeren, recht op werk, stemrecht, gelijke kansen.

Sociale veranderingen en nieuw bewustzijn vinden vaak vóór wijzigingen in de wetgeving plaats en bepalen deze vaak. Voorbeelden van deze veranderingen zijn de bewegingen voor vrouwenkiesrecht in de nasleep van de Eerste Wereldoorlog, die hebben geleid tot vrouwenkiesrecht in veel Europese landen als Polen, Duitsland, het Verenigd Koninkrijk, Nederland en Oostenrijk.

Vooruitgang in het veranderen van gendernormen is echter niet noodzakelijk een lineair proces; vrouwen hadden meer macht en wettelijke rechten in sommige samenlevingen in de Oude Wereld, zoals Egypte, dan in latere tijdperken. Over het algemeen werken overheden tegenwoordig samen om gelijke toegang tot onderwijs, gezondheidszorg en fatsoenlijk werk voor vrouwen en meisjes te bieden. Sommige landen, zoals Zweden, Australië en het Verenigd Koninkrijk, hebben een ministerie voor vrouwen of gendergelijkheid. “De sleutel tot gendergelijkheid ligt niet in de economische macht van een land, maar in de politieke wil van hun regeringen” – Van der Gaag, 2008. Er is nog een lange weg te gaan.

Schuiven naar boven